2011/Nov/23

อุ๊ ไม่ได้อัพบลอคเกือบ1ปีเต็ม

คิดว่าคงไม่ค่อยมีคนอยู่บลอค เพราะย้ายไปสถิตย์ที่เฟสกันหมดแล้ว

ขอลงฟิคสนองตัวเองเถอะนะ คิดพลอตนานมาก เพราะกลัวทำร้ายจิตใจทั้งแฟนxและตัวเอง แต่สุดท้ายก็แต่งจนได้ ถ้ามีแฟนๆเผอิญได้อ่านก็อย่าได้โกรธเคืองกันเลยนะคะ ที่เอาฮิเดะจังมาแต่งเช่นนี้

***

คุณเชื่อเรื่องปิศาจไหม?

รู้ไหมว่าปิศาจมีอยู่ทุกที ไม่เยอะ แต่ก็ไม่น้อย ถ้าหากเดินๆไป ทุกๆ 10 นาที คุณจะเจอ แต่คุณจะไม่มีทางรู้ ถ้าคุณไม่ใช่พวกเดียวกัน...

แต่...คุณจะได้เจอ ถ้าคุณร้องขอ...

กลางใจเมืองที่วุ่นวาย ท่ามกลามผู้คนขวักไขว้ที่เร่งรีบ เขาก็เป็นคนหนึ่งในคนผู้นั้น ชายหนุ่มผมชมพูสดเด่นสะดุดตาวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเพื่อไปให้ทันเวลาเข้างานที่กำลังจะถึงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

"อ๊าค!!!จะสายตั้งแต่วันแรกเลยเหรอวะ!!!"เขาสบช และแทบจะก่นด่าตัวเองในความสะเพร่า ไม่น่าไปงานเลี้ยงนั้นเลย

!!!

เมื่อวานเพื่อนๆพาเขาไปเลี้ยงฉลองที่ได้ทำงาน แต่ที่จริงคือวางแผนไปสนุกเองซะมากกว่า เขาก็ไม่ได้ว่าหรอกนะ เพราะเขาก็สนุกไปด้วยนั้นละ แต่มันเริ่มหมดสนุกตรงมีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้จะจับเขากดในห้องน้ำเนี่ยละ

!

แน่นอนว่ามันเละ แต่ทำให้เขาหงุดหงิดจนต้องไปกินเหล้าดับจนถึงเกือบเช้าเนี่ยละ เลยต้องมาวิ่งลืมตายเอาตอนนี้

fuck!

"ลัดทางนี้แล้วกันวะ"เขาวิ่งเลี้ยวเข้าสวนสาธารณะเพื่อตัดระยะทาง วิ่งผ่านพุ่มไม้นั้นไปก็จะเจอร้านที่เขาจะไปทำงานแล้ว

เหมือนในการ์ตูน เขาคิดอยู่แล้วว่าต้องชนเข้ากับอะไรซักอย่าง ไม่คนก็หมา ดีที่เป็นคน ไม่งั้นเข้าคงต้องวิ่งหนีมันแบบคราวก่อนแน่

เขาล้มทับ

'คน'

ที่อยู่ตรงจุดซวยแทบจะทั้งตัวเลยทีเดียว ซึ่งก็ทำให้เขาไม่เจ็บตัวเลย โชคดีจริง

อีกฝ่ายเหมือนเป็นคนผอมบางแต่กลับมีกล้ามเนื้อ รู้สึกได้ผ่านเสื้อเลยทีเดียว แถมยังหน้าตาดีมาก แม้จะใส่แว่นกันแดดสีดำปิดแต่ก็ยังรู้

เขาสะดุดกับผมสีดำยาวที่ล้อมกรอบหน้านั้นไว้ แถมดึงมาจับๆเล่นอีกด้วย

"เออ จะลุกได้รึยัง?"เสียงนุ่มเปล่งออกมาเบาๆจากริมผีปากสีอ่อนนั้น

เขาลืมไปเลยว่ายังนอนทับอยุ่บนตัวอีกฝ่าย

!

"ขอโทษๆ ฉันรีบมากน่ะ ยกโทษให้ด้วยๆ"เขารีบลุก ทั้งยังยื่นมือให้อีกฝ่ายจับให้ลุกขึ้นยืนด้วย มือที่ยื่นมา นุ่มแต่ก็แข็ง แถมปลายนิ้วยังสากนิดๆอีกด้วย

"ไม่เป็นไร"อีกฝ่ายลุกขึ้น ปัดเสื้อคลุมตัวยาวที่สวมอยู่

"ถ้าไง มาที่ร้าน

Blue Skyนะ ฉันจะบริการให้นะ!ไปละ!

"เขาก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือแล้วก็รีบวิ่งไปทันที ปล่อยผู้ชายผมยาวคนนั้นไว้ข้างหลัง

"

Hide!สายตั้งแต่วันแรกเลยนะไอ้บ้า!

"

"พี่

J

ผมขอโทษษษษษษษ"เจ้าของเรือนผมสีชมพูสดหรือฮิเดะ วิ่งถลาเข้าไปกอดเอวอีกฝ่ายอย่างออดอ้อน

"พรุ่งนี้เป็นงี้อีกละไล่ออกนะโว๊ย

!

"เจขยี้ผมสีชมพูสดแรงๆ

"คร๊าบบบบบบ"เข้ายิ้ม พี่เจคนนี้ชอบปากร้ายใจดีอย่างนี้เสมอ ช่วยเขาต่างๆนานา แถมยังรับเข้าทำงานที่ร้านของตัวเองให้ด้วย นี่ก็ยังออกมายืนรอเขาที่มาสายอีก

"เออๆ ไปทำงานได้แล้ว"เจดึงฮิเดะที่ยังไม่ปล่อยเอวเข้าร้าน

และแล้วการทำงานวันแรกของเขาก็ได้เริ่มขึ้น

!

การทำงานวันแรกไม่เลวเลย เขาเริ่มจากการเป็นผู้ช่วยก่อน แต่ก็เป็นสิ่งที่ดีที่เขาจะได้เรียนรู้

! พอพี่เจคิดว่าเขาโอเคเมื่อไหร คงได้ลงมือเองแน่ ไม่นานนี้หรอก

!

"ขอบคุณสำหรับวันนี้ครับ"ฮิเดะเอ่ยพร้อมทั้งโค้งให้พี่เจ หลังจากลูกค้าคนสุดท้ายกลับออกไป

"เออๆ ขอบใจ กลับบ้านไปได้แล้ว"เจเอ่ยไล่ นี่ก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืนแล้ว

"คร๊าบ เจอกันพรุ่งนี้ครับ!

"ฮิเดะหยิบกระเป๋าเป้แล้วเดินกลับ ดีที่บ้านเขาไม่ไกลจากร้านมาก สามารถเดินกลับได้ไม่ต้องกลัวพลาดรถไฟเที่ยวสุดท้าย ส่วนเจ ชั้น 2 ของร้านเป็นห้องของเขาอยู่แล้ว

ฮิเดะเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดี ผ่านสวนสาธารณะ ยามค่ำคืนที่มีแต่พวกคู่รักมาพลอดรัก แต่เขาก็ชินซะแล้ว จริงๆเขาก็เคยมาทำแบบนี้อยู่ครั้งสองครั้งแหละ ตื่นเต้นดีเหมือนกัน ฮะฮะ

"จริงด้วย คนเมื่อเช้า จะได้เจออีกไหมนะ"อยู่ๆเขาก็นึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้า ผู้ชายผมยาวหน้าตาดีนั้น

พลันที่สายตาเหลือบเห็น นั้นอีกคู่กำลังร้อนได้ที่เลยที่เก้าอี้ยาวกลางสวนนั้น กล้าจริงๆ ฮิเดะนึกในใจพลางเดินผ่านไปเงียบๆไม่ให้รบกวน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคนใจกล้าหน้าด้านสักหน่อย พอดีกับคนที่ถูกนั่งคล่อมเหลือบสายตาขึ้นมามองประสาน

"นาย

!"เขาเผลออุทานเสียงดังจนต้องรีบเอามืออุดปากตัวเอง รู้สึกได้เลยว่าไปทำลายมู๊ดคนใกล้ๆนี้หลายคู่ แถมพอมองดูให้ดี เจ้าคนผมยาวนั้นก็กำลังอยู่ระหว่างการทำซะด้วย สาวที่คล่อมอยู่ก็ไม่ได้รู้สึกตัวว่าเขาจ้องอยู่เลย อีกละ เจ้าผมยาวนั้นยิ้มมุมปากให้เขาด้วย

!

ให้ตายเหอะ!การยืนดูคนทำกันก็ว่าน่าอายแล้ว แต่ไอ้รอยยิ้มที่อีกฝ่ายส่งมาเนี่ยสิ น่าอายกว่าเยอะ!!!

ฮิเดะหน้าแดงวาบแล้วตั้งหลักว่าจะวิ่งรวดเดียวให้ถึงบ้านเลย แต่ทำไม่ได้เมื่อมือยาวนั้นจับเขาไว้แน่น แกะยังไงก็ไม่ออก

"รออีกแป๊บ"เสียงนุ่มเอ่ย เกือบพร้อมๆกับเสียงครางแหว่วดังแหวกให้รู้ว่าสิ้นสุดแล้ว เธอซบลงบนแผ่นอก หอบหายใจก่อนยันตัวขึ้นจูบเร่าร้อนกับชายหนุ่ม ฮิเดะรู้สึกเหมือนอะไรซักอย่างส่งผ่านจากตัวเธอไปที่ชายผมยาวนั้น

"...จะปล่อยได้ยัง?"ฮิเดะเอ่ย เมื่อผู้หญิงคนนั้นเดินหายไปแล้ว แต่มือเขาก็ยังคงถูกจับไว้แน่นเหมือนเดิม

ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยอะไรแต่ยอมปล่อยมือแต่โดยดี

ฮิเดะถอนหายใจเฮ้อ "นี่นายบ้ารึเปล่า มาทำกันกลางสวน ไม่กลัวแฟนนายอายบ้างเลยเหรอไง"

"เปล่า ไม่ใช่แฟน ฉันไม่รู้จักหรอก"ชายหนุ่มเอ่ยตอบ

"อะไรนะ?ไม่รู้จักแต่มีอะไรกันเนี่ยนะ?

!

"

"ก็เธอร้องขอ"

"หา?"เขาไม่เข้าใจเลย หน้าตาก็ออกจะดีแต่ประหลาด

!!!

"โอเค มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันขอตัวละ"อยู่ห่างๆไว้ดีกว่า ฮิเดะคิดพร้อมกับถอยออกมา2ก้าว

"นายอยากเจอฉันไม่ใช่เหรอ"

"หา?พูดอะไรของนายวะ?"ถึงจะอยากเจอจริง แต่เพราะอยากให้มาที่ร้านต่างหาก

"ฉันก็เลยรอไง"ชายหนุ่มยิ้มให้ ยิ้มสวยหรือจะเรียกว่าหล่อดี?

ฮิเดะขยี้หัว ที่ฟังๆมาดูบ้าบอไม่น่าเชื่อ แต่อีกฝ่ายก็ก็ดูพูดจริง แล้วเขาก็เชื่อด้วยสิ

"

Hide

นายละ?"เขาเอ่ยแนะนำตัวเองกับคำที่ไม่น่าไว้ใจเลยซักนิดจนได้

"

Yoshiki

"ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มอีกครั้ง

เป็นรอยยิ้มที่ดึงดูดใจจริงๆ...

TBC...

(จะมีเหรอวะ?)

edit @ 23 Nov 2011 17:03:48 by AnAn

edit @ 23 Nov 2011 17:04:36 by AnAn

Comment

Comment:

Tweet